Ibiza dus. Ook ik was er afgelopen zomer drie weken. Net als 2 miljoen andere toeristen die het kleine eiland elke zomer komen lastig vallen. Ik heb een haat-liefde-verhouding met het eiland, eigenlijk al zo lang als ik er kom. De sfeer is er fantastisch, de natuur is er te gek, de uitgaansmogelijkheden zijn er top. Maar ik vind het ook heel veel aanstellerij daar.

Ik heb soms het gevoel dat het eiland zijn huidige populariteit enigszins te danken heeft aan een soort van self-fullfilling propephcy. Uiteraard is het eiland van oudsher bekend vanwege zijn liberale opvattingen en het feit dat de oorsprong van de dance daar ligt. Maar het is op de een of andere manier wat uit zijn krachten gegroeid momenteel.  En omdat iedereen zegt dat het op Ibiza gebeurt, denkt ook iedereen dat het daar gebeurt en trekt het eiland steeds meer publiek dat denkt dat het daar gebeurt en zegt dat het daar allemaal gebeurt. Het is er te commercieel geworden, te groot. En dat geforceerde sexueel  expliciete, daar ben ik nu ook wel een beetje klaar mee. Dat was spannend toen de Roxy zijn deuren opende. Neem het populairste strand op Ibiza, Platje d’en Bossa. Prachtig langgerekt strand, maar achter de boulevard waan je je in Torremolinos.

Wat een lelijkheid en wat een toeristische armoe. Ook alle te grote billboards van allerlei pannenkoeken-DJ’s maken duidelijk dat het op Ibiza in de grote clubs inmiddels echt alleen maar om geld draait. Toevallig sprak ik op Ibiza met Sasha, een van de grote jongens op dance-gebied, die me meldde dat het in de Pacha, Space, Privilige inmiddels zo commercieel is geworden dat op een avond maar liefst vier of vijf DJ’s worden ingezet om maar zoveel mogelijk publiek te trekken. “ Tien jaar geleden draaide ik in m’n eentje vier of vijf uur en kon je nog echt een hele set opbouwen, maar nu moet je na een uur of twee uur je plaats afstaan aan een andere DJ, heel jammer.”

Toch vind ik het er ook altijd erg fijn om er te zijn. Prachtige stranden en ook te gekke kleinere clubs waar het er qua muziek en sfeer iets spannender toegaat dan tijdens een avond van een David Guetta in de Pacha. Zo is Ibiza Underground momenteel – volgens de mannen die het er kunnen weten – een van de leukere clubs, want niet in Spaanse maffia-handen maar in Engelse handen.  En de Ushuiaia is nu ook helemaal the place to be omdat er wat progressievere muziek wordt gedraaid en er niet meer dan 200 mensen binnen kunnen. Ik begreep dat de clubs op Ibiza vorig jaar een slecht seizoen hadden: een terugval in onkomsten en bezoekers van maar liefst 30%. Ik snap dus wel dat men er nu alles aan doet om dat verloren terrein weer terug te winnen.  En als ik van Sasha hoor dat dit jaar in Space, ook zo’n grote club, voor het eerst gebruik wordt gemaakt wordt van het allerbeste en allerduurste soundsystem ter wereld, dan heb ik ook meteen weer zin om er heen te gaan. Heel dubbel dus. Maar wel een supervakantie gehad inderdaad, dank je.