Doomsday, de apocalyps, de dag des oordeels: welke naam je er ook aan geeft, het wordt tegenwoordig serieus gevreesd, en lijkt daardoor dichterbij dan ooit. Tel je alles – Trump, IS en vooral: de klimaatcrisis – bij elkaar op, dan lijkt het ook vrij plausibel dat het einde der tijden nadert. Wat is het meest realistische doemscenario? En hoe kun je je daar tegen wapenen?

Tekst: Fleur Meijer, illustraties: Sharon van der Hagen

“Ik kan me niet voorstellen dat er over tien jaar nog een mens op deze planeet rondloopt.”
“Miljarden zullen sterven. En we kiezen er verbijsterend genoeg voor het gewoon niet te geloven.”
“Het point of no return is allang voorbij. Het einde is onafwendbaar.”
Heerlijke, opbeurende woorden nietwaar? Daar heb je wat aan, zo in het voorjaar van 2017. En voor wie nog hoopt dat deze woorden gewoon uit de mond komen van een of andere woest bebaarde onheilsmessias die in een afgelegen loods woont met een paar maagden, honderd vierkante meter aan conserven en zes kruisbogen: helaas. Dit zijn de teksten van een vooraanstaande wetenschapper en klimaatexpert: emeritus hoogleraar evolutiebiologie aan de Universiteit van Arizona, Guy McPherson. En het griezelige is: hij is bepaald niet de enige die er zo over denkt. Wetenschappers als Clive Hamilton (schrijver van het onheilsboek Requiem for a Species) paleontoloog Peter Ward (expertise: uitstervingsgolven, conclusie: we zitten er nu middenin) en een hoop andere geleerden verkondigen min of meer dezelfde boodschap: het is te laat. En miljarden zullen sterven.

Populair maken deze wetenschappers zichzelf daar begrijpelijkerwijs niet mee. “Het heeft mijn relaties met anderen vernietigd,” aldus McPherson in Vrij Nederland. “Inmiddels beschouw ik mijn leven als een absurdistische realityshow. We bezaten deze prachtige wereld, en hielpen deze volledig de vernieling in. In bepaalde opzichten is dat hilarisch.”
Nou. Lachen. Wat betreft de bright side: elke serieuze klimaatwetenschapper ziet in dat de situatie ernstig is en terug naar vroeger nooit meer kan. Maar is er volgens velen heus zoiets mogelijk als damage control. Dat vergt alleen wel enorme inspanningen, investeringen en samenwerkingen van overheden en wetenschappers wereldwijd. En dan nog: als de CO2-uitstoot vanaf dit moment geheel zou stoppen, zal het duizenden jaren duren voor de atmosfeer naar het pre-industriële niveau terugkeert. De wereld zou voor tenminste duizend jaar verhoogde temperaturen kennen en het zeeniveau zou waarschijnlijk nog eeuwen blijven stijgen nadat de stijging van temperaturen al was gestopt.

Share with your friends










Submit
Share on Pinterest