Alles wat je niet doodmaakt, maakt je sterker. Aldus Bernhard van Oranje, die in 2013 werd getroffen door lymfeklierkanker. Zijn ziekte heeft hem nog bewuster gemaakt van alles, van de tijd die hij heeft, van ieder moment met zijn kinderen. Niks is vanzelfsprekend, maar tegelijkertijd werkt hij harder dan ooit. ‘Dat voelt natuurlijk.’

Tekst: Marcel Langedijk, fotografie: Andy Tan@Pim Thomassen, visagie: Stefan Ralbovsky For Redken Offical@Annelies Tan M&P, styling: Richard Schreefel@Angelique Hoorn MNGM

Ben jij de meest benaderbare prins van Nederland?
“Ik kijk niet naar mezelf op die manier. Het maakt niet uit waar ik geboren ben, ik ben gewoon een persoon. Zeker als je in Amsterdam woont, dan ben je daar helemaal niet mee bezig. Ik heb samen met studievrienden een bedrijf opgebouwd, met heel veel ups en downs: dat is wie ik ben.”
Terug in de tijd, want het is halverwege de jaren negentig als Bernhard samen met enkele studievrienden het internetbedrijf Clockwork opricht. In 2005 volgt Levi9, een softwarebedrijf dat inmiddels meer dan duizend werknemers telt. In 2004 wordt hij partner bij vastgoedontwikkelaar Pinnacle en sinds een paar jaar zijn daar bijgekomen: Waterdream (een bedrijf in handgemaakte luxueuze sloepen), Circuitpark Zandvoort en Lymph&Co, een stichting die geld inzamelt voor onderzoek naar lymfeklierkanker waar Bernhard in 2013 door werd getroffen. En hoewel hij zich sinds die ziekte nog bewuster is van tijd, werkt hij misschien nóg wel harder, want ‘dat voelt natuurlijk’.
Minder natuurlijk voelt het om in een helverlichte hal op een boot te zitten. Maar een gezelliger plek is er eigenlijk niet te vinden in de RAI, want daar zijn we. Bernhard staat voor de derde keer met Waterdream op de HISWA in de RAI en stelt na een blik op de enigszins troosteloze persruimte voor om op een van ‘zijn’ sloepen te gaan zitten. Een riante, van bijna negen meter. De luxe kussens zitten prima en de mevrouw van de Waterdream-stand brengt bubbelwater en broodjes kaas. De twee troosteloze dixielandtoeteraars op de achtergrond nemen we voor lief.

Over die boten: hoe is Waterdream ontstaan?
“Ik heb altijd boten gehad, van RIB’s tot oude Pettersons, maar ik vond en vind een sloep de gezelligste boot. Bij de meeste boten zit je als kapitein helemaal alleen voor- of achterin, dat is bij een sloep niet zo. Alleen qua varen zijn de meeste sloepen slecht: ze schieten niet op, maken veel herrie, je krijgt de boeggolven over je heen. Snel varen is leuker, zeker als je wat afstanden af wilt leggen. Als ik met mijn gezin naar Ouderkerk aan de Amstel voer om daar te eten, nam iedereen de taxi terug en moest ik zelf nog terug kachelen. Op een gegeven moment vond ik varen nog wel leuk, maar ik kon niet de boot vinden die ik zelf graag zou willen hebben. Tot ik in aanraking kwam met iemand die snel varende sloepen bouwde. Die waren heel basaal, maar van daaruit ben ik mijn eigen boot gaan ontwikkelen. Het basisidee was: een snel varende sloep, onderhoudsvrij, zelflozend, geen accu nodig, functioneel, stabiel en met een cabine erin, want zeker vrouwen willen toch wel graag een wc aan boord. Daar is deze sloepenreeks uit ontstaan; we hebben inmiddels vier modellen.”

Share with your friends










Submit
Share on Pinterest