Vorige week nog werd ik weer even kwaad toen ik een verhaal las in een Elsevier Thema van een paar maanden geleden. Het ging over het feit dat beroemdheden vandaag de dag zo in de watten worden gelegd dat ze nergens meer naar toen willen zonder er dik voor betaald te worden. Het ging vervolgens ook even over JFK’s Greatest Man 2010-gala waar onze winnaar Matthijs van Nieuwkerk lijfelijk bij aanwezig was. Volgens de schrijver van het verhaal, een ‘gerenommeerd’ journalist, wilde Matthijs alleen maar komen als hem een peperduur horloge van Audemars Piguet in het vooruitzicht zou worden gesteld. Toen ik het las begon mijn bloed te koken. In de eerste plaats omdat juist deze schrijver dit zonder het bij ons te checken klakkeloos had opgeschreven, maar vooral omdat het totale onzin was. Inderdaad kreeg Matthijs als prijs een mooi Audemars Piguet-horloge, maar dat hoorde hij pas daar – vlak voor de uitreiking – achter de schermen van presentator Winston Gerschtanowitz.  Matthijs had geen idee en eigenlijk interesseerde hem dat ook niet. Matthijs was op de uitreiking vanwege JFK (dat hij een mooi en goed blad vindt) en het feit dat wij hem een mooie fotoserie in JFK (geschoten door Stephan Vanfleteren, zijn grote held) ‘gaven’. Ik had altijd een hoge pet op van de schrijver van het verhaal, maar sinds dit onzinverhaal en het feit dat hij niet even bij ons heeft gecheckt hoe het echt zat weet ik dat hij niet de journalist is voor wie ik hem jarenlang hield.